Nee uit Schijndel stamt deze kasteleinsfamilie niet. Laat dat dan vooral duidelijk zijn. Nee dit hier is Hermalen. Een bepalende buurtschap met een roemrijke klompenmakerverleden gelardeerd met een flinke scheut agrarische historie. Ün dûrp in ûn dûrp. Hier, op deze plek aan de Boxtelseweg, was Narus Vleuten ooit de wereldberoemde kroegbaas, die in de familie van Kaathoven zijn opvolgers zag. Sinds 1953 hebben vooral vrouwelijke van Kaathovens in De Nachtegaal het bier laten vloeien.

En zorgen drie generaties oma Zus, oudste dochter Mien en kleindochter Francy met de nodige expansiedrift voor een ware metamorfose. Buurtkroeg veranderde in café-restaurant, het inderhaast gebakken spiegelei werd een met zorg bereide entre-côte Hermalen. "Ook wij kwamen uit de klompenmakerij" begint Zus van Kaathoven haar terugblik. "Toen dit café in 1949 afbrandde, hebben we nog vier jaar gewacht eer we diejen bouwval kochten om er zelf een caféke in te beginnen. Met een kruidenierswinkeltje. Dat laatste was in het begin eigenlijk hoofdzaak.
En zo kon het gebeuren dat onze klanten zelfs op zondag na sluitingstijd met een fles chloor, kastpapier en zeep naar buiten kwamen.
Dan kwam de veldwachter achterom om te zeggen dat dàt eigenlijk niet kon. Hij liet het echter oogluikend toe en dronk vervolgens zijn borreltje leeg".
De Nachtegaal was in die jaren een trefpunt van vee- en klompenhandelaren.
Waar op zondag het mansvolk na de mis kwam borrelen en' moeder de vrouw ´ thuis bij de keinder zat. " Een dag later hadden we dan blauwe maandag. Voor de echte pruuvers", herinnert Zus van Kaathoven zich. "En de winkel was altijd open. Ook voor de boeren die voor dag en dauw het land op moesten en niks te roken hadden. Onze kinderen noteerden dan alles in het opschrijfboek ".

Dochter Mien kwam op dertienjarige leeftijd al als "tweede moeder" meehelpen in het huishouden en café. "In 1974 hebben mijn man Ad en ik de zaak overgenomen. In die tijd was de oude toog al vervangen voor moderne barretjes. Zonde eigenlijk van al dat prachtig uitgesneden eiken. Daar zijn konijnenkooien van gemaakt", treurt Mien na.

Nadat de tweede generatie van Kaathoven tijdens de autoloze Zondagen in de jaren zeventig en de opkomst van drankcontroles daarna al overgeschakeld was op bruiloften en partijen, volgde jaren later de restaurantpoot. "Samen met het zaalgebeuren vormt dit tegenwoordig voor ons de hoofdmoot", stelt kleindochter Francy, die De Nachtegaal sinds 1996 samen met echtgenoot Richard runt.
"Wij zijn geen kastelein meer zoals opa en oma destijds. Tegenwoordig vervul je de rol van manager, waarbij honderd uur werk per week geen uitzondering is.
Het gezellig buurten en meedrinken is er niet meer bij.

Bron: Brabants Dagblad.